Ad van Meurs presenteert...

Elke maandagavond in meneer frits

Bootleg

Townes van Zandt speelde in een Eindhovens café ergens begin jaren negentig. Hij had zojuist een concert gedaan in het Muziekcentrum Frits Philips en kwam nog even een afzakkertje nemen in dit café dat ieder maandag een door mij georganiseerde muziekavond beleefde.

Niemand behoorde van zijn komst te weten maar het café puilde uit. Townes diehards vochten om een plekje vooraan bij het podium, terwijl hij zelf eigenlijk alleen maar bezig was zich een plekje bij de bar te verwerven en eigenlijk helemaal niet van plan was om te gaan spelen. De klus zat erop en hij wilde zijn droomwereld verversen met spiritualia, drank! Maar goed, uiteindelijk strompelde Townes naar het podium, gordde mijn oude alfagitaar om- hij keek nog zo van wat heb ik nou aan mijn fiets hangen- en zette een nummer van Hank Williams in: ‘You win again’. Hoe een man het aflegt tegen een vrouw, voor de meesten van ons iets wat je kan overkomen, voor Townes een natuurwet.

Plotseling werd er vooraan op de bar, op een strategische plek een klein tasje neergezet. Het viel niemand op, zo’n stoffen vod, maar ik zag het goed: daar zat een opnameapparaat in. Ik kende de eigenaar en aangezien ik zelf best wel benieuwd was siste ik de bootlegger in zijn oor: ‘daar wil ik wel een kopietje van hebben...’.

Townes zong nog een nummer van Hank, ‘Your Cheating Heart’, qua inhoud moeiteloos aansluitend bij het vorige en eindigde met van zichzelf, ik geloof ‘To Live is to Fly’. Dat was het. Drie nummers, door een craquelé ogende Townes voorgedragen. Met een verontschuldigende glimlach nam hij afscheid van het publiek en toen kon het feest beginnen. Omgeven door een entourage van enthousiastelingen, gefolterd door klappen op zijn schouder, zette hij zich aan de bar. De wodka sloeg hem om de oren, maar hij werkte alle aangeboden drankjes zorgvuldig en in een gestaag tempo naar binnen. Een man aan het werk, zo zag het er uit.

Een maand later kwam er een cd’tje uit Amsterdam met een briefje; “Er is iets raars aan de hand met dit bandje. Er zingt iemand mee, een vrouw, terwijl ik toch zeker weet dat Townes alleen op het podium stond. Spookt het daar bij jullie in die kroeg?” Ik draaide het cd’tje en wist meteen wat er aan de hand was. Mijn vriendin had op de hoek van de bar gestaan vlakbij het stoffen tasje met het recordertje. Niets vermoedend had zij alles van Townes zachtjes meegezongen. De tweede stem, onverbiddelijk door het apparaat vastgelegd voor de eeuwigheid: Townes en Ank in een duet! Dat was nou nog eens een bootleg...

Klik hier voor meer columns...